شباهت دارد ، چنان كه خداوند سبحانه و تعالى گفته است : إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ . « 3 » / 12 پس مقصود سوگند خوردن به آن شهابهايى است كه خدا به وسيلهء آنها آسمان را از شياطين حفظ مىكند كه دزدانه گوش مىكنند ، و اين شكل از بيان هماهنگ با سخن دربارهء حفظ شدن اهل زمين به وسيلهء خداوند متعال است . قولى نيز آن است كه : هر ستاره ، به اعتبار آن كه در شب طالع مىشود ، طارق است ، و بنا بر اين سوگند در اين جا به همهء ستارگان درخشان آسمان باز مىگردد ؛ و بعضى گفته‌اند كه مقصود از نجم در اين جا سيارهء زحل است ، و اين از امام صادق - عليه السلام - روايت شده است ، « 4 » و بعضى ديگر آن را ثريّا ، و ديگران زهره دانسته‌اند . عبارتها همهء اين تطبيقها را مىپذيرد ، بدان سبب كه بنا بر آيه‌اى ، در سورهء الملك معلوم مىشود كه چراغهاى آسمان رجوم شياطين يا مراكزى براى پرتاب كردن پيكانها به شياطين است ؛ خداوند سبحان مىگويد : وَ لَقَدْ زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ وَ جَعَلْناها رُجُوماً لِلشَّياطِينِ . « 5 » پس محتمل است كه مقصود از نجوم شهابها يا محل صادر شدن شهابها بوده باشد . و اين نيز باقى مىماند كه بگوييم : مقصود از نجم ممكن است جنس نجم و ستاره باشد و ديگر ستارگان را نيز شامل شود و تنها يكى از آنها نباشد . [ 4 ] هنگامى كه شخص به استوارى ساختمان آسمان مىنگرد ، و اين كه چگونه خدا آن را سقفى محفوظ آفريده ، و در اطراف آن محلهاى پرتاب كردن تيرهايى براى دور كردن نيروهاى شيطانى كه مىكوشند تا نظام آن را تباه سازند ، قرار داده است ، از اين امر اطمينان پيدا مىكند كه دست بزرگى آسمانها و زمين را گرفته و از نابود شدن آنها جلوگيرى به عمل مىآورد ، و مىداند كه در پناه حمايت

--> ( 3 ) - الصّافّات / 10 . ( 4 ) - نور الثقلين / ج 5 ، ص 549 . ( 5 ) - الملك / 5 .